
Glikol etylenowy czy propylenowy? To pytanie pojawia się przy wyborze płynu do pomp ciepła, instalacji grzewczych oraz przemysłowych obiegów chłodniczych. Oba związki obniżają temperaturę krzepnięcia wodnych roztworów i mogą być podstawą nośników ciepła. Różnią się jednak właściwościami przepływowymi, profilem toksykologicznym i ograniczeniami zastosowania. Przed zakupem trzeba więc uwzględnić nie tylko temperaturę pracy, lecz także budowę instalacji oraz skutki ewentualnego wycieku.
Glikol etylenowy a glikol propylenowy – czym się różnią?
Glikol etylenowy (MEG) i glikol propylenowy (MPG) należą do alkoholi dwuhydroksylowych, czyli dioli. Obie substancje mieszają się z wodą, a ich roztwory znajdują zastosowanie w wymianie ciepła. Nie oznacza to jednak, że można stosować je zamiennie w każdej instalacji. Glikol etylenowy ma zazwyczaj niższą lepkość od propylenowego przy porównywalnej temperaturze i stężeniu. Glikol propylenowy wyróżnia się natomiast korzystniejszym profilem toksykologicznym. Wybór między MEG a MPG powinien wynikać z warunków pracy i oceny ryzyka, a nie z przekonania, że jeden rodzaj zawsze jest lepszy.
Glikol etylenowy – kiedy jego właściwości są korzystne?
W zamkniętych instalacjach przemysłowych glikol etylenowy bywa wybierany ze względu na właściwości przepływowe roztworu. W porównywalnych warunkach mieszanina na bazie MEG może stawiać mniejsze opory przepływu niż płyn propylenowy. Ma to znaczenie m.in. w przypadku doboru pomp i pracy wymienników ciepła. MEG jest jednak substancją toksyczną, szczególnie po połknięciu, dlatego trzeba uwzględnić możliwość wycieku i kontaktu medium z otoczeniem. Nie powinno się stosować go tam, gdzie ewentualne przedostanie się płynu do żywności lub wody użytkowej stwarza niedopuszczalne ryzyko. Także w przypadku chłodni przemysłowych wybór medium musi uwzględniać wymagania techniczne i bezpieczeństwo procesu.
Glikol propylenowy – co przemawia za jego wyborem?
Glikol propylenowy ma znacznie niższą toksyczność niż MEG i jest często rozważany w układach, w których ważne jest ograniczenie konsekwencji przypadkowego wycieku. Nie należy jednak utożsamiać tej cechy z całkowitą nieszkodliwością każdego płynu technicznego. Gotowy nośnik ciepła może zawierać inhibitory korozji, regulatory pH i inne dodatki. Sam fakt zastosowania MPG nie oznacza zatem dopuszczenia preparatu do bezpośredniego kontaktu z żywnością. Trzeba też uwzględnić wyższą lepkość roztworu, szczególnie w niskich temperaturach. Dobierając płyn do centralnego ogrzewania, należy sprawdzić wymagania pomp i przewidywany przepływ.
GLITHERM PRO czy ET – czym różnią się płyny instalacyjne?
W Distripark oferujemy dwie serie płynów niskokrzepnących. GLITHERM PRO bazuje na glikolu monopropylenowym, natomiast GLITHERM ET – na monoetylenowym. Obie serie są przeznaczone do odpowiednio zaprojektowanych, zamkniętych instalacji wymiany ciepła. Poza samym glikolem zawierają składniki funkcjonalne, w tym inhibitory korozji i dodatki antypienne. Nie są więc odpowiednikami czystych surowców MPG i MEG. W obu seriach znajdują się gotowe roztwory o różnych temperaturach krzepnięcia oraz koncentraty 94%, które wymagają rozcieńczenia zgodnie z dokumentacją.
Glikol etylenowy czy propylenowy – co sprawdzić przed zakupem?
Przed wyborem płynu warto zebrać informacje o warunkach pracy instalacji. Szczególnie przy dużych obiegach błędne założenia mogą oznaczać konieczność wymiany znacznej ilości medium. Sprawdź:
- minimalną i maksymalną temperaturę pracy oraz wymagany poziom ochrony przed zamarzaniem;
- rodzaj obiegu i wymagania producentów pomp, wymienników oraz armatury;
- materiały przewodów, uszczelnień i pozostałych elementów mających kontakt z płynem;
- możliwość kontaktu medium z ludźmi, żywnością lub wodą użytkową w razie awarii;
- pojemność instalacji, planowany sposób napełnienia i informacje o obecnym płynie.
Nie wybieraj środka wyłącznie według ceny za litr. Koszt produktu trzeba rozpatrywać razem z jego wpływem na działanie układu.
Czy glikol propylenowy i etylenowy mają taką samą temperaturę krzepnięcia?
Nie. Zależność między stężeniem a temperaturą krzepnięcia jest inna dla MPG i MEG, więc identyczny procent glikolu nie gwarantuje identycznej ochrony przed mrozem. Przykładowo GLITHERM PRO -20°C zawiera 39% glikolu propylenowego, a GLITHERM ET -20°C ma 35% glikolu etylenowego. Są to dane dotyczące konkretnych gotowych preparatów, a nie uniwersalne proporcje do samodzielnego mieszania. Wyższe stężenie wpływa ponadto na lepkość i właściwości wymiany ciepła. Z tego powodu temperaturę i stężenie należy sprawdzać w karcie danego wariantu, zamiast porównywać wyłącznie nazwy produktów.
Gotowy płyn czy koncentrat – co kupić do instalacji?
Gotowy preparat GLITHERM ma określone stężenie i parametry temperaturowe, dzięki czemu nie trzeba przygotowywać mieszaniny na miejscu. Koncentrat daje możliwość uzyskania roztworu dostosowanego do projektu, wymaga jednak przestrzegania instrukcji producenta. Koncentraty GLITHERM PRO i ET o stężeniu 94% należy rozcieńczać wodą demineralizowaną. Do gotowego płynu nie należy dowolnie dolewać wody, ponieważ zmienia się nie tylko zawartość glikolu, lecz także stężenie dodatków ochronnych. Nie powinno się też mieszać różnych płynów bez potwierdzenia ich zgodności. W większych instalacjach przed zmianą rodzaju medium pomocne bywa sprawdzenie stanu dotychczasowego roztworu.
GLITHERM PRO i ET w ofercie Distripark
Glikol etylenowy czy propylenowy – decyzję najlepiej podjąć po zestawieniu parametrów obiegu z właściwościami wybranego preparatu. W Distripark oferujemy gotowe płyny GLITHERM PRO i ET oraz koncentraty do zastosowań przemysłowych. Przy większych zamówieniach możemy ustalić dostępność opakowań i warunki dostawy, a także omówić dobór medium do instalacji. Przed przesłaniem zapytania przygotuj informacje o wymaganej temperaturze krzepnięcia, pojemności układu i obecnym płynie. Ułatwi nam to przedstawienie produktów odpowiadających Twoim wymaganiom.
