Chłodnie przemysłowe wykorzystują instalacje chłodnicze i wtórne obiegi transportujące energię cieplną pomiędzy źródłem chłodu a komorami, wymiennikami i urządzeniami technologicznymi. W takich układach stosuje się między innymi płyny na bazie glikolu propylenowego, glikolu etylenowego oraz inne media niskokrzepnące przeznaczone do pracy w zamkniętych instalacjach chłodniczych.
W tej kategorii znajdują się koncentraty i gotowe płyny chłodnicze o różnych temperaturach krzepnięcia, surowce do przygotowania mediów chłodniczych oraz wybrane produkty wspierające ochronę instalacji. Dobór medium powinien uwzględniać temperaturę pracy, lepkość, wydajność wymiany ciepła, materiał instalacji, wymagania antykorozyjne oraz ryzyko kontaktu z żywnością.
Glikol propylenowy i etylenowy do instalacji chłodniczych
Płyny na bazie glikolu propylenowego i etylenowego stosuje się jako wtórne nośniki chłodu w instalacjach, w których wymagane jest zabezpieczenie medium przed zamarzaniem. Dostępne są zarówno koncentraty, jak i gotowe płyny o określonych parametrach niskotemperaturowych.
W zakładach spożywczych szczególną uwagę należy zwrócić na profil bezpieczeństwa medium i możliwość jego przypadkowego kontaktu z produktem. Nie należy zakładać, że każdy płyn na bazie glikolu propylenowego jest automatycznie produktem odpowiednim do instalacji z ryzykiem kontaktu z żywnością. Zastosowanie powinno być potwierdzone dokumentacją konkretnego produktu.
Nośniki chłodu do chłodni spożywczych
W zależności od projektu chłodni medium wtórnym może być płyn glikolowy, specjalistyczna ciecz niskokrzepnąca albo odpowiednio dobrana solanka. Przy wyborze należy uwzględnić nie tylko temperaturę krzepnięcia, ale również właściwości korozyjne, lepkość w niskiej temperaturze, stabilność chemiczną i kompatybilność z pompami, wymiennikami, uszczelnieniami oraz materiałami instalacji.
Obieg wtórny a czynnik chłodniczy
Medium glikolowe pracujące w obiegu wtórnym nie jest tym samym co czynnik chłodniczy pracujący w układzie sprężarkowym. Czynniki takie jak amoniak R717 lub dwutlenek węgla R744 odpowiadają za podstawowy cykl chłodniczy, natomiast glikol może transportować chłód pomiędzy wymiennikiem a odbiornikami w instalacji.
Jak dobrać płyn do chłodni?
określ minimalną temperaturę roboczą i wymagany margines przeciwzamrożeniowy,
sprawdź, czy instalacja pracuje w zakładzie spożywczym i czy istnieje ryzyko przypadkowego kontaktu medium z produktem,
porównaj płyny PG, EG i inne media pod względem lepkości, przewodzenia ciepła i wymagań instalacji,
sprawdź kompatybilność z metalami, uszczelnieniami, pompami i wymiennikami,
zweryfikuj SDS/TDS, temperaturę krzepnięcia, zabezpieczenie antykorozyjne oraz zalecenia producenta instalacji.
W ramach obsługi instalacji kontroluje się parametry wskazane przez producenta płynu i projektanta układu, w tym między innymi temperaturę krzepnięcia, pH, stan inhibitorów, zanieczyszczenia oraz ogólny stan medium.
Nie. Należy sprawdzić jakość i dokumentację konkretnego płynu oraz wymagania instalacji. Jeżeli istnieje możliwość przypadkowego kontaktu medium z żywnością, istotne mogą być odpowiednie certyfikaty lub rejestracje dla takiego zastosowania.
W typowej instalacji glikol pełni funkcję wtórnego nośnika chłodu. Nie należy go mylić z czynnikiem chłodniczym pracującym w obiegu sprężarkowym, takim jak amoniak R717 lub dwutlenek węgla R744.
Linie PG i EG bazują na różnych glikolach i mają inne właściwości użytkowe oraz profile bezpieczeństwa. Dobór powinien wynikać z projektu instalacji i dokumentacji konkretnego produktu.
W instalacjach chłodniczych stosuje się między innymi płyny na bazie glikolu propylenowego i etylenowego. Wybór zależy od temperatury pracy, konstrukcji instalacji, wymagań bezpieczeństwa i możliwości kontaktu medium z żywnością.