Mycie tunelowe w zakładach mięsnych i rybnych

Należy sprawdzić rodzaj zabrudzeń, materiał pojemników, temperaturę pracy, pH, pianotwórczość, stężenie robocze, płukalność, twardość wody, dokumentację SDS/TDS, CLP, ADR i procedurę higieniczną zakładu.

Nie zawsze. Środki wysokopienne są zwykle lepsze do otwartych powierzchni. W myjkach tunelowych najczęściej preferuje się środki niskopienne, które nie zaburzają pracy urządzenia.

Typowe zabrudzenia to tłuszcze, białka, krew, resztki mięsa, resztki ryb, śluz rybny, solanki, marynaty, osady mineralne i pozostałości procesu produkcyjnego.

Mycie tunelowe obejmuje maszynowe czyszczenie skrzynek, pojemników, tac, koszy, krat, transporterów i innych elementów używanych w produkcji, rozbiorze, pakowaniu i transporcie wewnętrznym.

Nadmierna piana może utrudniać pracę dysz, pomp, filtrów, stref płukania i układów recyrkulacji. Dlatego do myjek tunelowych zwykle dobiera się produkty niskopienne i dobrze spłukiwalne.