Mycie obiegowe CIP (Cleaning in Place) to metoda czyszczenia instalacji, rurociągów, zbiorników, wymienników, pomp i innych elementów procesu bez konieczności ich demontażu. W zakładach mięsnych i przetwórstwa ryb systemy CIP pomagają usuwać tłuszcze, białka, krew, pozostałości solanek, marynat, osady mineralne oraz inne zanieczyszczenia powstające podczas produkcji.
W tej kategorii znajdują się gotowe preparaty oraz surowce stosowane w alkalicznych i kwaśnych etapach mycia obiegowego, środki niskopienne, produkty myjąco-dezynfekujące oraz dodatki wspierające zwilżanie, kompleksowanie jonów i kontrolę piany. Dobór produktu powinien zależeć od rodzaju instalacji, materiału konstrukcyjnego, rodzaju zabrudzeń, temperatury procesu oraz procedury higienicznej zakładu.
Środki do mycia CIP instalacji spożywczych
W typowym procesie CIP wykorzystuje się kolejne etapy płukania i mycia. Produkty alkaliczne są stosowane przede wszystkim do usuwania tłuszczów, białek i zabrudzeń organicznych. Środki kwaśne pomagają usuwać osady mineralne oraz kamień powstający na powierzchniach instalacji. W zależności od procedury może być stosowany również osobny etap dezynfekcji.
Ze względu na cyrkulację roztworu roboczego w zamkniętej instalacji szczególnie ważna jest ograniczona pianotwórczość. Preparaty przeznaczone do CIP powinny zapewniać skuteczne zwilżanie powierzchni i usuwanie zanieczyszczeń bez nadmiernego tworzenia piany, która mogłaby zakłócać pracę pomp, czujników i układu obiegowego.
Alkaliczne i kwaśne mycie obiegowe
Alkaliczny etap mycia jest szczególnie istotny w zakładach mięsnych i rybnych ze względu na obecność tłuszczów i białek. Do formulacji takich preparatów mogą być stosowane alkalia oraz niskopienne surfaktanty. Kwaśny etap czyszczenia jest wykorzystywany przede wszystkim do usuwania osadów mineralnych i pozostałości, które nie są skutecznie eliminowane podczas mycia alkalicznego.
Jak dobrać środek do mycia obiegowego?
określ rodzaj instalacji: rurociągi, zbiorniki, wymienniki, pompy, mieszalniki lub instalacje procesowe,
sprawdź dominujące zabrudzenia: tłuszcz, białko, krew, przypalenia, solanki, marynaty lub osady mineralne,
dobierz etap procesu: alkaliczny, kwaśny, dezynfekcyjny lub płukanie,
zweryfikuj temperaturę, czas cyrkulacji, stężenie robocze, przepływ i pianotwórczość,
sprawdź kompatybilność preparatu ze stalą nierdzewną, uszczelnieniami, pompami i pozostałymi elementami instalacji,
przed zastosowaniem sprawdź SDS, TDS, etykietę, CLP, ADR oraz wymagania dotyczące końcowego płukania.
Należy kontrolować między innymi stężenie preparatu, temperaturę, czas procesu, przepływ, pH lub przewodność, skuteczność płukania oraz zgodność parametrów z zatwierdzoną procedurą zakładu.
Nie zawsze. Mycie usuwa przede wszystkim zabrudzenia, natomiast w zależności od procedury zakładu może być wymagany również osobny etap dezynfekcji lub zastosowanie preparatu myjąco-dezynfekującego.
Nadmierna piana może utrudniać cyrkulację roztworu, pracę pomp, czujników i kontrolę procesu. Dlatego do systemów CIP zwykle dobiera się preparaty o ograniczonej pianotwórczości.
W zależności od zabrudzeń stosuje się preparaty alkaliczne, kwaśne, niskopienne oraz środki do dezynfekcji. Produkty alkaliczne pomagają usuwać tłuszcze i białka, a kwaśne osady mineralne.
CIP, czyli Cleaning in Place, to metoda czyszczenia instalacji, rurociągów, zbiorników i innych elementów procesu bez ich demontażu. Roztwór myjący cyrkuluje w zamkniętym układzie zgodnie z zaprogramowanym cyklem.