Witaminy i składniki do suplementów diety są wykorzystywane
przez producentów suplementów, żywności wzbogacanej i innych
produktów spożywczych o określonym profilu żywieniowym.
W tej kategorii znajdują się składniki witaminowe oraz wybrane
surowce pomocnicze przeznaczone do profesjonalnych formulacji.
Dobór surowca powinien uwzględniać jego dokładną formę chemiczną,
jakość spożywczą, czystość, stabilność, dokumentację jakościową
oraz zgodność z wymaganiami dotyczącymi konkretnego zastosowania.
Sama obecność witaminy lub składnika mineralnego w nazwie produktu
nie oznacza automatycznie, że każdy jego wariant jest przeznaczony
do produkcji suplementów diety.
Witaminy do produkcji suplementów
Do produkcji suplementów mogą być wykorzystywane określone
formy witamin, między innymi witaminy C, witamin z grupy B,
witamin A, D, E i K. W przypadku każdej witaminy należy
zweryfikować dokładną formę surowca oraz jego dokumentację.
Składniki mineralne
Suplementy mogą również zawierać składniki mineralne,
takie jak wapń, magnez, żelazo, cynk, potas, selen czy jod.
Poszczególne minerały występują w różnych formach chemicznych,
dlatego ich kwalifikację należy sprawdzać dla konkretnego
surowca.
Składniki formulacyjne do suplementów
Produkcja tabletek, proszków, produktów musujących, płynów
i innych formatów może wymagać również odpowiednio dobranych
substancji pomocniczych, takich jak regulatory kwasowości,
substancje słodzące czy składniki wpływające na właściwości
produktu. Powinny być one wyraźnie odróżnione od składników
aktywnych o funkcji odżywczej.
Jak wybrać surowiec do suplementu?
określ funkcję surowca i docelowy format produktu,
sprawdź dokładną formę chemiczną witaminy lub składnika mineralnego,
zweryfikuj jakość spożywczą i przeznaczenie surowca,
sprawdź specyfikację, COA, wymagania dotyczące alergenów i warunki magazynowania,
potwierdź zgodność planowanego zastosowania z aktualnymi przepisami.
Nie. Suplement diety jest kategorią żywności przeznaczoną do uzupełniania normalnej diety i podlega prawu żywnościowemu.
Nie. W przypadku składników innych niż witaminy i minerały mogą mieć zastosowanie dodatkowe przepisy, w tym wymagania dotyczące nowej żywności oraz przepisy krajowe.
Przepisy UE wskazują określone witaminy oraz dopuszczone formy chemiczne, z których mogą być one dostarczane. Przy wyborze surowca należy zweryfikować jego dokładną formę.
L-kwas askorbinowy może pełnić funkcję źródła witaminy C, a także występować jako dodatek technologiczny E300. Sposób kwalifikacji zależy od zastosowania oraz dokumentacji produktu.
Nie należy przyjmować takiego założenia. Trzeba sprawdzić dokładną formę chemiczną, jakość, specyfikację oraz przeznaczenie konkretnego surowca.