Cukry i słodziki

Cukry i słodziki to surowce wykorzystywane w produkcji żywności i napojów w celu nadawania słodkiego smaku oraz uzyskania określonych właściwości technologicznych. W tej kategorii znajdują się tradycyjne cukry spożywcze, poliole oraz intensywne substancje słodzące przeznaczone do odpowiednich zastosowań w przemyśle spożywczym.

Dobór substancji słodzącej powinien uwzględniać rodzaj produktu, oczekiwany poziom słodyczy, wartość energetyczną, profil smakowy, rozpuszczalność, stabilność podczas przetwarzania oraz wpływ na teksturę i trwałość. Szczególne znaczenie ma rozróżnienie cukrów, polioli i intensywnych słodzików, ponieważ nie pełnią one identycznych funkcji technologicznych.

Cukry spożywcze do produkcji żywności

W przemyśle spożywczym stosuje się między innymi sacharozę, glukozę i fruktozę oraz odpowiednie syropy cukrowe. Surowce te nadają produktom słodki smak, a w zależności od receptury mogą również wpływać na konsystencję, objętość, aktywność wody, barwę i przebieg procesów technologicznych.

Sacharoza znajduje zastosowanie w wielu wyrobach cukierniczych, napojach i przetworach. Glukoza i syropy glukozowe mogą wpływać na teksturę, krystalizację i właściwości produktów. Fruktoza charakteryzuje się innym profilem słodyczy niż sacharoza, dlatego jej zastosowanie wymaga odpowiedniego dostosowania receptury.

Poliole spożywcze – sorbitol i inne substancje słodzące

Poliole są grupą substancji słodzących, które w wybranych produktach mogą pełnić także funkcje technologiczne. Sorbitol E420 jest stosowany jako substancja słodząca, humektant oraz składnik wpływający na teksturę i wilgotność odpowiednich wyrobów. Dostępny jest między innymi w postaci proszku, a na rynku występują również roztwory sorbitolu.

Do polioli zalicza się także ksylitol E967, maltitol E965 i erytrytol E968. Poszczególne związki różnią się intensywnością słodyczy, rozpuszczalnością, wartością energetyczną oraz wpływem na właściwości produktu. Nie należy traktować ich jako zamienników sacharozy w każdej recepturze bez oceny technologicznej i prawnej.

Intensywne substancje słodzące do żywności i napojów

Intensywne substancje słodzące pozwalają uzyskać słodki smak przy znacznie mniejszej ilości surowca niż w przypadku sacharozy. Do tej grupy należą między innymi acesulfam K E950, aspartam E951, cyklaminian sodu E952, sacharyna E954, sukraloza E955 i odpowiednie glikozydy stewiolowe z grupy E960.

Dobór intensywnego słodzika zależy od rodzaju żywności, warunków przetwarzania, wymaganego profilu smakowego i dopuszczalnego poziomu stosowania. W niektórych recepturach łączy się różne substancje słodzące w celu uzyskania odpowiedniego smaku. Każde zastosowanie powinno jednak odpowiadać wymaganiom prawnym dla danej kategorii produktu.

Stabilność słodzików i właściwości technologiczne

Substancje słodzące różnią się odpornością na temperaturę, pH i warunki przechowywania. Niektóre nadają się do procesów wymagających obróbki cieplnej, natomiast inne mogą wymagać ograniczenia temperatury lub czasu przetwarzania. Szczególną uwagę należy zwrócić na stabilność aspartamu w wybranych warunkach technologicznych.

Podczas zastępowania cukru intensywnymi słodzikami trzeba uwzględnić także utratę masy i funkcji technologicznych sacharozy. W odpowiednich recepturach konieczne może być zastosowanie dodatkowych składników wpływających na objętość, strukturę, lepkość lub wilgotność produktu.

Zastosowanie cukrów i słodzików w produkcji żywności

Cukry i słodziki znajdują zastosowanie w produkcji napojów, wyrobów cukierniczych, deserów, gum do żucia, nadzień, przetworów owocowych oraz wybranych produktów o zmniejszonej wartości energetycznej lub bez dodatku cukru. Zakres dopuszczonego stosowania zależy od rodzaju surowca i konkretnej kategorii żywności.

W przypadku substancji słodzących będących dodatkami do żywności należy sprawdzić odpowiednie przepisy dotyczące ich stosowania i znakowania. Produkty zawierające poliole lub aspartam mogą wymagać dodatkowych informacji ostrzegawczych. Nie należy automatycznie utożsamiać określeń bez dodatku cukru, bez cukrów i o obniżonej wartości energetycznej.

Jak dobrać cukier lub słodzik do produkcji żywności?

  • określ rodzaj produktu: napój, wyrób cukierniczy, deser, przetwór owocowy, produkt piekarniczy lub żywność o obniżonej wartości energetycznej,
  • wybierz grupę surowca: cukier spożywczy, poliol lub intensywna substancja słodząca,
  • sprawdź intensywność słodyczy, profil smakowy, rozpuszczalność, stabilność termiczną i wpływ na teksturę,
  • zweryfikuj jakość spożywczą, dokumentację, czystość oraz identyfikowalność partii,
  • sprawdź dopuszczalność dodatku, poziomy stosowania i wymagania dotyczące znakowania,
  • uwzględnij wpływ zastąpienia cukru na masę, wilgotność, strukturę i trwałość produktu,
  • sprawdź SDS/TDS, COA, alergeny, CLP, ADR, opakowania i warunki przechowywania.

Cukry i słodziki

Wybranych produktów: 4

  1. Sorbitol, Sorbit proszek E420 (i)
    Sorbitol, Sorbit proszek E420 (i)
    Cena na zapytanie
    Produkt dostępny na zamówienie
  2. Aspartam, E951
    Aspartam, E951
    Cena na zapytanie
    Produkt dostępny na zamówienie
  3. Cyklaminian sodu E952 - distripark.com
    Cyklaminian sodu E952
    Cena na zapytanie
    Produkt dostępny na zamówienie
  4. Acesulfam K, E950
    Acesulfam K, E950
    Cena na zapytanie
    Produkt dostępny na zamówienie

Wybranych produktów: 4

Najczęściej zadawane pytania

Nie zawsze. Oprócz słodyczy cukier może wpływać na objętość, strukturę, wilgotność, barwę oraz odczucie produktu w ustach. Reformulacja często wymaga więc zastosowania kilku uzupełniających składników.

Nie. Dopuszczalne zastosowania i warunki użycia poszczególnych substancji słodzących zależą od konkretnej kategorii żywności i obowiązujących przepisów.

Sorbitol jest poliolem, który w odpowiednich produktach może pełnić funkcję substancji słodzącej oraz humektantu i wpływać na wilgotność oraz teksturę produktu.

Są to składniki zapewniające wysoką intensywność słodyczy przy niewielkiej ilości produktu. Do tej grupy należą między innymi sukraloza, acesulfam K, aspartam i cyklaminiany.

Cukier jest składnikiem żywności, który oprócz słodyczy wpływa między innymi na masę, teksturę i właściwości produktu. Substancje słodzące są dodatkami stosowanymi w określonych kategoriach żywności zgodnie z obowiązującymi warunkami użycia.